Vogelwerkgroep Ardea

Vogelwerkgroep Ardea

Onze vereniging

ARDEA is de Natuurpunt-vogelwerkgroep in de regio Antwerpen-zuid. In de gemeenten en districten Hove, Edegem, Wilrijk, Hoboken en Antwerpen-Kiel werken wij aan een betere kennis en bescherming van wilde vogels.
We organiseren onderzoek, excursies, cursussen en infomomenten rond vogels, waarbij iedereen welkom is. Om zeldzame broedvogels zoals gierzwaluwen, uilen en roofvogels meer kansen te geven, zetten we nestkastprojecten op.
We werken nauw samen met de Natuurpuntafdelingen Hobokense Polder en Zuidrand Antwerpen.
Zin om mee te doen?
Contacteer ons per e-mail naar ardea@hobokensepolder.be
Raadpleeg onze blog of volg de Ardea-FB-pagina! Bezoek ook onze website.
Een korte handleiding over het gebruik van de blog vind je hier.

verslag Ganzentocht Meetjesland & Oostkustpolders

VogelexcursiesGeplaatst door Luc Van Schoor 06 jan, 2017 14:37:49

Ganzentocht naar het Meetjesland en de Oostkustpolders

18/12/2016

Aantal deelnemers: 18
Gids: Rudy Van Cleuvenbergen
Leiding: Wim Roelant
Verslag: Hilde Vangrunderbeek

velduilen in Uitkerkse polder - foto Rudy Vansevenant

Ondanks de aangekondigde nevel en mist verzamelden toch 18 doorwinterde natuurpunters om 8u aan ‘t Spant te Wilrijk om samen op zoek te gaan naar ganzen en vooral naar de Kleine rietgans een soort die in België alleen maar in de Oostkustpolders overwintert.
We verlieten de Expresweg naar de kust ter hoogte van afrit Assenede en reden langs een aaneenschakeling van polders met namen als Albertpolder, Rode polder, polder Artois, St. Janspolder enz. , allemaal polders die ingedijkt werden in de 16de eeuw . Deze polders met zijn geulen, plassen, grachten, … zijn restanten, littekens van vroegere dijkdoorbraken.
Dit krekengebied , gelegen in het regionaal landschap “het Meetjesland” is zeer waardevol en herbergt ’s winters heel wat ganzen, vooral dan Grauwe -, Kol- en Rietganzen maar ook Smienten en heel wat andere eendensoorten .
In dit weliswaar idyllisch landschap konden we , hoe hard we ook ons best deden, maar bitter weinig ontdekken, slechts een enkele Buizerd, Meerkoeten en een groep overvliegende Kolganzen kregen we te zien. Stilaan werd de mist wat minder hardnekkig en ontdekten we een 20-tal Kleine zwanen in de vlucht.
In Lapscheure verlieten we de expresweg en kwamen stilaan in bekend ganzengebied. Op de vroegere, gekende pleisterplaatsen in Damme was er evenals de vorige winters weinig beweging , een Slechtvalk vloog er over een kleine groepje Kolganzen en Smienten.
Een eindje buiten Damme zat een grote groep Kolganzen en één enkele Kleine rietgans . Een Grote zilverreiger liet zich van zeer dichtbij bewonderen.
Om precies 12u kwamen we aan in het bezoekers centrum van de Uitkerkse Polder, tijd voor een middagstop; bij een drankje konden we onze boterhammen opeten.

Na de lunch lieten we de auto’s staan en vanaf het centrum maakten we een wandeling naar één van de 2 kijkhutten. Onderweg boven het riet vloog een vrouwtje Blauwe Kiekendief. Op het water voor de hut waren 2 Slobeenden aan het grondelen.
Onze tocht ging terug verder met de wagens. Dicht bij de weg zaten heel wat groepen van zowel Kolgans als Kleine Rietgans . Hiervoor waren we gekomen! W e kregen de kans om van dichtbij goed de kenmerken, die volwassen en jonge vogels van mekaar onderscheiden, waar te nemen. In meerdere groepen Kleine rietganzen ontdekten we ganzen met halsringen die prompt afgelezen werden. Aan de hand van enkele schema’s gaf Rudy ons uitleg over het belang van het ringwerk om de trekroutes van deze ganzensoort in kaart te brengen.
Deze mooie waarnemingen deden ons het povere succes van de voormiddag snel vergeten. Buiten de grote ganzengroepen zagen we verder nog mannetje en vrouwtje Bruine kiekendief en vele Torenvalken. Rond 15u30 reden we terug richting Uitkerkse Polder met de bedoeling op zoek te gaan naar de daar gemelde velduilen. En jawel, prompt stootte Rudy met de auto een Velduil op die blijkbaar vlak langs de weg zat. De wagens werden geparkeerd en geloof het of niet, gedurende meer dan een half uur konden we 5 (!) Velduilen zien rondvliegen, zich met tweeën wentelen in de lucht (zie foto), wat rusten in het gras of op een paaltje, … een waarneming om nooit meer te vergeten!
Ondertussen begon het te schemeren , tijd om afscheid te nemen van mekaar , tijd om onze gids en leiding te bedanken voor deze mooie excursie en tijd om de lange rit huiswaarts aan te vatten.

De deelnemers in de wagen van Walter werden na het afscheid even verder nog getrakteerd op een bijzonder extraatje, een Hermelijntje in wintervacht, wat zeg je daarvan …!
De afwezigen hebben weer iets moois geMIST!


Hilde













  • Reacties(0)